Leo Kooijman is een van de vrijwilligers die regelmatig helpen met allerlei klussen in en rond het stadion. In de coronaperiode maakte hij onder meer een aantal mooie plantenbakken bij de entree van het stadion. Hij mist de voetbalwedstrijden enorm: ,,Als ik thuis bij de televisie iets roep, krijg ik meteen commentaar van mijn vrouw, haha.’’
Leo Kooijman kijkt uit over het hoofdveld van het Van Donge & De Roo Stadion waar de selectie een training afwerkt. Voor het gesprek heeft hij een rondje gemaakt om her en der koffiebekertjes en andere rommel op te ruimen. ,,Onkruid en rotzooi moet je bijhouden. Dat doe ik meestal op vrijdag als ik hier toch ben. Als je ergens aankomt waar het onkruid hoog staat, is dat geen fraai gezicht toch?’’
,,Normaal zijn we hier op maandag na een thuiswedstrijd met een aantal vrijwilligers om het hele stadion schoon te maken. Dan zijn we drie, vier uurtjes bezig en is het weer netjes. Dat is toch niet meer dan normaal? Ook het uitvak. We hebben regelmatig gehoord dat het bij Excelsior altijd opgeruimd en netjes is. Als wij in een ander stadion komen en je moet op een stoeltje gaan zitten waar je aan vast plakt, dat kan toch niet? Het moet opgeruimd en schoon zijn.’’
Sinds drie jaar is Leo met pensioen en dat bevalt hem prima. Hij moest altijd lachen als oud-collega’s zeiden dat ze het dan drukker hadden dan ooit. ,,Nu ben ik zelf met pensioen en weet ik dat ze gelijk hebben, haha.’’ Twee jaar daarvoor stopte hij al met stand-by-diensten en had hij meer tijd om als vrijwilliger bij Excelsior te werken. ,,Bij Jaap van Drunen, die destijds alles deed, ging het wat moeilijker en wij zijn hem gaan helpen. We kwamen steeds vaker en zo rol je er dan in.’’
Tijdens de eerste lockdown maakte Leo plantenbakken van de fundering van vroegere kassahokjes. ,,Ze wilden die fundering weghalen, maar dat hoort toch bij ons stadion? Ik heb er nu plantenbakken van gemaakt. Een sponsor zorgde voor de verf en nu ziet het er heel anders uit bij de entree aan de voorkant van het stadion.’’
Leo komt al sinds zijn twaalfde bij Excelsior. Zijn vader was een echte Kralinger: ,,Ik ging een keer mee en ben blijven gaan. Met de hele familie gingen we altijd bij Excelsior kijken. Stonden we achter de goal. Ook met mijn neef Rien Tiel, die hier nog heeft gevoetbald. Bokser Bep van Klaveren stond ook altijd bij ons. Na afloop gingen we dan met de hele familie Chinezen in de Zwart Janstraat. Ik ben nu 64, dus ik kom hier al meer dan vijftig jaar.’’
Vanwege zijn werk kwam hij in een bepaalde periode wat minder, maar de laatste jaren bezocht hij met zijn maten ook de meeste uitwedstrijden. ,,We gingen met de supportersbus mee, maar op een bepaald moment waren we dat zat en gingen we met eigen auto. In Volendam zijn we een keer pas in de rust bij het stadion aangekomen. We zaten in een kroegje en daar was het zo gezellig. Ze zeiden daar op een bepaald moment: jullie staan al met 1-0 voor. Zijn we toch maar naar het stadion gelopen.’’
Leo Kooijman baalt dat hij en zijn maten door corona nu niet naar wedstrijden kunnen. ,,Ik snap het soms ook niet’’, verzucht hij. ,,Je mag wel met dertig man sporten, maar niet op veilige afstand van elkaar in een stadion zitten… Ze willen straks gaan experimenteren, maar dan mag je niet zingen of schreeuwen. Dat kan toch niet? Voetbal is emotie. Ik mis het wel. Slap gelul met elkaar, de gezelligheid. We moeten er doorheen, al vrees ik dat het nog even duurt. Ik hoop dat we snel naar binnen mogen, al is het op anderhalve meter van elkaar.’’
Beeld: Antim Photography
